przejdź do głównej treści
Oval Copy 10 Created with Sketch.
Rectangle Copy 9 Created with Sketch.
Rectangle Copy 35 Created with Sketch.
Oval Copy 3 Created with Sketch.
Oval Copy 5 Created with Sketch.
Rectangle Copy 22 Created with Sketch.
Oval Copy 6 Created with Sketch.
Rectangle Copy 15 Created with Sketch.
Rectangle Copy 17 Created with Sketch.
Rectangle Copy 29 Created with Sketch.
Rectangle Copy 14 Created with Sketch.
B Created with Sketch.
W Created with Sketch.
A Created with Sketch.
Philodolorosia patosoria

Philodolorosia patosoria

Katarzyna Hołdys

Wizerunek kilkutygodniowego ludzkiego zarodka opatrzony został opisem stosowanym w systematyce gatunków – od wirusów po naczelne. Projekt Katarzyny Hołdys dotyka najbardziej wrażliwego tabu, usytuowanego w centrum dwóch najgłośniejszych debat drugiej dekady XXI wieku w Polsce, ale także – jeśli chodzi opierwszą z nich – na świecie. Mamy do czynienia z materiałem, który ryzykownie, naruszając granice obyczajowych kompromisów, dotyka w istocie problemu planetarnych zasobów. Kliniczna” forma pracy, nawiązująca do stylu atlasów medycznych lub biologicznych, używa języka i terminologii biowładzy. To język normy i patologii, który podczas humanitarnego kryzysu drugiej wojny światowej odegrał ponurą rolę. Dziś kryzys klimatyczny, jego gospodarcze i polityczne konsekwencje oraz wynikające z nich lęki społeczne prowadzą nierzadko do odmowy reprodukcji, która jest wyborem coraz liczniejszych kobiet i mężczyzn na świecie. Przezwyciężenie naturalnego pragnienia przedłużenia gatunku i zabezpieczenia własnego bytu kosztem innych istot przez otoczenie się potomstwem jest wynikiem świadomych decyzji, ale także patologicznych lęków. 

 

Katarzyna Hołdys urodziła się w Gdańsku w 1980 roku. Artystka bez formalnego wykształcenia, dobrze się czuje w instalacji i sytuacjach performatywnych, ale definiuje się jako malarka. Czasem pisze krótkie teksty prozą oraz wiersze. Hobbystycznie tańczy. Z zawodu masażystka. Wystawy indywidualne: „Sztuka w przestrzeni prywatnej”, Nowa Synagoga w Gdańsku (2017), „Podzielone”, Filharmonia Bałtycka (2019), „Zabawy ifanaberie”, Galeria Żak w Gdańsku (2020). Wystawy zbiorowe: „Postrzeganie czasu” (jako kurator) w ramach Festiwalu Neoarte (2018), „Brama nr 2”, Galeria w Zaułku w Gdańsku (2020), „Dotknij kobiecej sztuki” (2020). Działania performatywne: „Trzeba to coś złapać iogolić na łyso”, Klub „Ziemia” w Gdańsku (2019), „Szymek Pokazywacz szuka śmietnika” (anonimowo), Kolonia Artystów w Gdańsku (2020), „Więcej krwi?” (anonimowo), 24 lipca 2020 roku, Gdańsk  przestrzeń publiczna. Jedna z bohaterów kolejnego filmu dokumentalnego Konrada Królikowskiego (Bloki, 2017) Antycypant, którego premiera przewidziana jest na wiosnę 2021 roku. 

Rozmowa z Kasią pod tym linkiem. 

Ten serwis korzysta z cookies Polityka prywatności